Omdat liefde lekker is!

Ik heb spijt dat ik me in deze situatie heb gemanoeuvreerd. Ik houd me voor dat het de schuld is van mijn waanzin, dat het mijn verbeelding is die me voortdurend parten speelt, en dat ik dat op een gegeven moment moet leren beheersen. Daarom schrijf ik, want als ik schrijf zou ik misschien geen overschot aan beelden hebben. Beelden van haar. Wie anders? Of de beelden kloppen weet ik niet. Het doet er ook niet toe. Ooit kwam ik tot het besef dat ik geen onderscheid meer ken tussen de werkelijkheid en verbeelding. Maar ik vertel je haar verhaal zoals ik het heb meegemaakt. Tenminste zoals ik het zie. Klopt het niet? Laat me dan maar in mijn waan. Mijn waan stelt me gerust en geeft me hoop. Goed, die avond leek ze eindelijk in staat om alles te doen. Als ze de liefde bedrijft, doet ze haar ogen dicht en spreekt een mengeling van arabisch en nederlands. Ze vraagt mij arabisch tegen haar te spreken. Ze kent het alfabet al beter dan ik. Ze zegt: " We wonen in een multiculturele stad, laten we het doen in verschillende talen". Ongekend genot, Heerlijk....Liefde als in een Hindi film, als een nieuw lied waarvan je de tekst nog niet kent. Liefde discreet als de nacht. Ik heb er lang over nagedacht hoe ik uit deze valstrik kon ontsnappen. Hoe ik me van dit zuiver tafereel kon herstellen. Lopend door de nachtelijke straten kijk ik met een zekere vervreemding naar alle mooie vrouwen die voorbij komen. Ze zijn allemaal verschillend, komen van ver of van dichtbij. Er zijn vrouwen met een verblindende schoonheid, anderen zijn boeiend vanwege de waanzinnige begeerte die ze uitdrukken, anderen zijn weer speels, en anderen weer licht pervers. En deze, deze laat ze allemaal verbleken. Haar uitstraling betovert en neemt me in beslag. Ik ben verliefd op hen allemaal, en altijd zal ik het onderspit delven.

Posted in: Liefde