Omdat ik je nooit meer spreek

Onze ontmoeting heeft plaatsgehad buiten medeweten van het Lot. Ik ben naar je toe gegaan zonder de grond te raken, gedragen door het verlangen om het onbekende te zien. Het was een dag zonder gedachten, een soort afwezigheid ten opzichte van de wereld en mezelf. Ik wachtte tot ik zou worden gewekt door een nooit gehoorde stem. Het was bijna een spel, een manier om de vergetelheid tastbaar te maken. Je vertelde me verhalen. Ik luisterde als een kind, geroerd en gretig. Je bewaarde geen enkel verhaal voor een volgende keer. Ik keek naar je terwijl je vertelde en merkte dat je ogen voortdurend heen en weer bewogen. Ze waren nooit op een vast punt gericht; ze waren op de vlucht; je moest iets verbergen, schaamte of angst. Vandaag, nu ik je spreek in mijn dromen, denk ik dat ik je alles zal vertellen. Mijn ziel spreekt tegen je en veroordeelt je niet. Je geeft me heel sterk het gevoel dat je buiten je lichaam staat. Je bent uit je lichaam getreden. Als je handen me aanraken, als ze me strelen, voel ik de aanwezigheid van je lichaam niet. Alleen je ogen leven; die zijn aanwezig, beweeglijk, onrustig. Ik weet niet waar je je lichaam hebt gelaten, waar je het hebt verborgen. Vanaf de eerste dag zei ik tegen je toen ik je hand vast pakte, waar ben je toch? Muziek bij deze episode:  Humko Hamise (steal me)english subtitles

Posted in: Liefde