Omdat ik geniet van de ledigheid

Na de ramadan en het suikerfeest is het weer tijd om even te genieten van de deugden van de ledigheid. Ik voel me zo licht, zo vrij en zo geheel ongebonden dat ik soms bang ben dat ik helemaal niet besta, dat ik in de lucht zou oplossen, dat ik als wezen van zand door de wind heen en weer geslingerd zou worden en vastgehouden word door de bossen wild gras op de duinen. Bang een wezen van zand te zijn en niet van kristal, zodat ik in het niets uiteen kan vallen, me verliezen en me weer kan oprichten met het eerst licht van de dageraad. Ontastbaar zijn, bevrijd van al het geen mij in mijn vorige leven hinderde. Het is heerlijk poreus te zijn en van de vergetelheid een deugd van de stilte te maken. Nu ik dit gevoel heb, ben ik niet meer bereid om me weer onder een willekeurige dwingelandij te schikken, maar voel me vrij om een huis op de zee te zijn, of een tuin die uitloopt in jonge weiden. De vrijheid om te denken en te dromen wordt elke dag groter en intenser. Een maalstroom van beelden, kleuren en woorden vullen mijn nog zwevende hoofd.......... Muziek bij deze episode: David Tavare: Summerlove

Posted in: Me