Omdat het om een bijzondere band gaat

Je kinderen zijn je kinderen niet, maar de zonen en dochters van 's levens hunkering naar zichzelve. Jij brengt hen ter wereld, maar jij bent niet hun oorsprong. En ofschoon ze bij je zijn, behoren ze je niet toe. Je mag hen je liefde geven, maar niet je gedachten. Want zij hebben hun eigen gedachten. Je mag hun lichaam huisvesten, maar niet hun ziel. Want hun ziel woont in het huis van morgen, dat je niet kunt betreden, zelfs niet in je dromen. Je mag er naar streven aan hen gelijk te worden, maar probeert hen niet aan u gelijk te maken, want het leven gaat niet achteruit, noch draalt het bij gisteren. Je bent de boog waarmee kinderen als pijlen het leven in worden geschoten. De Boogschutter ziet het doel op het pad van de oneindigheid en spant je met al Zijn kracht opdat zijn pijlen gezwind en ver vliegen. Laat het spannen door de Boogschutter je tot vreugde zijn, want evenals Hij de pijl liefheeft om zijn vlucht, zo heeft Hij ook de boog lief om zijn standvastigheid. Khalil Gibran. Muziek bij deze episode: Ronan Keating featuring Yusuf Islam: Father and Son

Posted in: Liefde