zaterdag, januari 27, 2007
ILA S.
In dat staduim op de weg naar vergeestelijking was ik als vanzelf "het paviljoen van de hoop" binnen gegaan, een plaats waar klagen geen enkele zin had, maar waar ieder steen, ieder ogenblik stilte een spiegel was waarin je ziel zichtbaar werd, nu eens licht en vol vertrouwen, dan weer ernstig en ten prooi aan kwellingen. Dat paviljoen was mijn overwinning, mijn diepste geheim, een tuin vol mysterie waarin ik mijn toevlucht nam. Ik liet mijn lichaam achter en vloog weg, naar de zonnige dakterassen van dat grote huis, dat een beetje vervallen is, maar waar ik me thuis voede en dat me in het diepst van mijn nacht nieuwe kracht gaf om door te gaan. |
 |
Posted in: Me Myself And I
2 reacties:
Mooi.
hy ila
manzakeen?
ben een echte fan van je........!! Keep your head up.......
Aki 3awan arbie...................
Een reactie posten