Omdat er ooit een dag zal komen

Er zal een dag komen dat ik zonder nostalgie zal zijn, dat ik eindelijk vrij zal zijn en alles zal vertellen wat ik heb moeten doorstaan. Niet meer zo kort en vaag in een weblog, maar helder en duidelijk. Ik zal het opschrijven, of laten opschrijven door iemand anders, niet om mezelf te rechtvaardigen, maar om de buitenwereld te laten weten hoe mijn overwinning tot stand gekomen is, om een stuk te voegen aan het dossier van mijn persoonlijke geschiedenis. Maar nu probeer ik te praten, tegen mezelf te praten om te voorkomen dat ik in waanzin verval en een gemakkelijke prooi word voor alle verleidingen. Ik praat, loop wat op en neer, mijmer en anticipeer op alles wat mogelijk komen zal. Ik meen te weten waar mijn waanzin zich heeft verschanst. Hij moet daar zitten waar ooit alle liefde is verdwenen. Waar alle schoonheid en vertrouwen plek heeft gemaakt voor een stilte. Een aangename stilte weliswaar. Dat is veilig. Ik hoor dan alles luid en duidelijk, en weet wanneer de waanzin dichterbij komt.

Posted in: Me Myself And I